ŁYSIENIE

 

 

 

Łysienie może być wynikiem przejściowego lub trwałego wypadania włosów (ang. effluvium) na ograniczonej powierzchni lub obejmującego całą owłosioną skórę głowy (a niekiedy i inne okolice owłosione). W części przypadków łysienie jest przemijające tj. ustępuje po usunięciu przyczyny wywołującej, w części zaś ma charakter postępujący, jak np. łysienie androgenowe oraz łysienie w chorobach skóry prowadzących do bliznowacenia.

 

Najczęstsze choroby skóry głowy:

 

  • grzybica
  • uwarunkowania genetyczne
  • bliznowacenie skóry głowy w przebiegu chorób takich jak: postać ogniskowa tocznia rumieniowatego (DLE), twardzina ograniczona, liszaj płaski,
  • łysienie androgenowe

 

Przyczyny łysienia:

 

  • choroby zakaźne – ostre choroby gorączkowe, kiła wtórna
  • choroby układowe – choroby autoimmunologiczne (np. toczeń rumieniowaty, łysienie plackowate)
  • choroby tarczycy
  • po zażywaniu niektórych leków, wywołane najczęściej środkami cytostatycznymi i immunosupresyjnymi
  • mechaniczne – łysienie wskutek naciągania włosów uczesaniem, wyrywanie włosów
  • tokskologiczne – zatrucie talem i innymi metalami ciężkimi
  • hormonalne
  • w wyniku stresu

 

Rodzaje łysienia

 

Łysienie u mężczyzn

 

Łysienie androgenowe, czyli łysienie typu męskiego, jest najczęstszą postacią łysienia i stanowi 95 % wszystkich przypadków.  Ten rodzaj łysienia jest uwarunkowany genetycznie, co oznacza, że nasze włosy mogą zachowywać się podobnie do włosów naszych rodziców.

 

Objawy

 

Łysienie typu męskiego polega zazwyczaj na cofaniu się linii włosów na skroniach i czole. Powstają tzw. zakola w okolicy kątów czołowych, pojawia się przerzedzenie na szczycie głowy, które stopniowo prowadzi do powstania okrągłej łysinki zwiększającej swoje rozmiary. Obie te zmiany mogą występować równocześnie. Ten typ łysienia występuje u ponad 80 % mężczyzn. Co trzeci mężczyzna pomiędzy 25 a 40 rokiem życia obserwuje łysienie o różnym stopniu nasilenia. Pośród 50-latków ponad połowa utraciła już włosy (dane wg. TNS OBOP, 2003).

 

Łysienie u kobiet

 

Łysienie androgenowe dotyczy również kobiet i występuje u około 60 % kobiet przed 60 r. ż. Łysienie androgenowe kobiet występuje najczęściej pod postacią przerzedzenia rozlanego, obejmującego całą górną powierzchnię głowy. Znacznie rzadziej występuje u kobiet łysienie analogiczne do męskiego. U kobiet nie obserwujemy nigdy całkowitego wyłysienia w tym mechanizmie.

 

Objawy

 

Proces łysienia może przebiegać niezauważalnie, ale może również doprowadzić do znacznego przerzedzenia włosów w całej okolicy ciemieniowo-szczytowej. Ważne jest zwrócenie uwagi na współistnienie innych objawów takich jak np. trądzik, co powinno skłonić do przeprowadzenia dokładnych badań hormonalnych w celu wykluczenia ewentualnej patologii układu dokrewnego (np. wrodzony przerost nadnerczy, zwyrodnienie torbielowate jajników). Podwyższone stężenie androgenów w osoczu może być pochodzenia jajnikowego, nadnerczowego, a także może być spowodowane lekami (np. tabletki antykoncepcyjne zawierające gestageny o działaniu androgennym). Występuje w przypadku otyłości, niedoczynności tarczycy, hiperprolaktynemii.

 

Łysienie plackowate

 

Występuje rzadko, stanowi ok. 1% przypadków. Jest to choroba o podłożu autoimmunologicznym – organizm zwraca się sam przeciwko sobie. Ten typ łysienia dotyka najczęściej młodych mężczyzn, kobiety oraz dzieci i jest prawdopodobnie uwarunkowany rodzinnie.

 

Przyczyny łysienia plackowatego:

 

  • czynniki dziedziczne
  • immunologiczne uwarunkowania łysienia plackowatego
  • obecność wewnątrzustrojowych ognisk zakażenia
  • współistnienie schorzeń atopowych lub autoimmunologicznych (bielactwo, autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, anemia złośliwa, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, toczeń rumieniowaty)
  • częstsze występowanie u osób z zespołem Downa
  • zaburzenia psychiczne

 

Objawy łysienia plackowatego

 

Objawy przybierają postać przypadkowych rozrzuconych ognisk owalnego kształtu, całkowicie pozbawionych włosów. Z czasem obszary te powiększają swoje rozmiary, zwiększa się również ich liczba. Niekiedy łysienie plackowate może przybrać postać uogólnioną, doprowadzając do utraty włosów na całym ciele. Czasami dochodzi do samoistnego wyleczenia. Stosunkowo rzadko występujące odmiany łysienia plackowatego to alopecia totalis – utrata wszystkich włosów w obrębie głowy oraz alopecia universalis – utrata włosów na całym ciele.

 

Diagnostyka

 

Prawidłowa diagnostyka jest podstawą do właściwego leczenia. Jedną z najnowszych technik diagnostycznych bardzo przydatnych w ustalaniu przyczyn łysienia jest Trichoscan. W naszym Instytucie Dermatologii posiadamy  laboratoryjny Trichoscan  niemieckiej firmy Foto Finder, który łączy w sobie diagnostykę mikroskopową z cyfrową analizą obrazu. Urządzenie to pozwala ocenić ilość i jakość włosów, a także określić przyczyny wypadania włosów.

 

 

 

Trichoscan

 

Trichoscan jest metodą, która łączy mikroskopię epiluminescencyjną z cyfrową analizą obrazu. Badanie Trichoscan-em umożliwia procentowe ustalenie włosów w fazie anagenu i telogenu. Program ma działanie automatyczne i bezbolesne.

Badanie Trichoscan jest nowoczesną, ulepszoną wersją tradycyjnego trychogramu. Metoda pozwala na kwantyfikacje procesu miniaturyzacji, co daje podstawy do:

  • rozpoznania
  • prognozy w łysieniu androgenowym mężczyzn jak i kobie

 

Leczenie

 

  • farmakologia
  • mezoterapia – koktajle witaminowe podawane wgłąb skóry

 

 

 

Skontaktuj się z nami

Przejdź do cennika

 

 

 

 

 

 

 

 

ul. Zacisze 6

31-156 Kraków